در مصاحبه‌ای که اخیرا در وب‌سایت خانم جولیا کامرون منتشر شده، درباره‌ی نوشتن کتاب راه هنرمند و صفحات صبحگاهی از او سوالاتی شده است. متن این مصاحبه را برای شما آماده کرده‌ام که امیدوارم از خواندنش لذت ببرید.

من اشتیاق ژرفی برای کمک به انسان‌های دیگر داشتم. بنابراین ابزارهایی از تجربه‌های معنوی و روحی خودم را (در این کتاب) با دیگران به اشتراک گذاشتم.

من معتقدم ابزارهای راه هنرمند برای تمام هنرمندان به‌کار می‌آید. چه تازه‌کار و مبتدی باشند و چه زمان زیادی از کارشان گذشته باشد. من این کتاب را پشتیبانی برای راحت و دردسترس قرار دادن تمرینات خلاقیت می‌دانم.

صفحات صبحگاهی ابزار اصلی و پایه برای کشف و بازیابی خلاقیت است. صفحات صبحگاهی در سال‌های گذشته توسط افراد بسیاری انجام شده و امتحانشان را پس داده و نشان داده‌اند هم دوست‌داشتنی و هم عملی هستند.

بله. من دریافتم که تمرین‌های کتاب ابزارهایی هستند که در سراسر زندگی هنری من مفیدند.

چیزی که فهمیدم این بود که در مسیر بیشتر پروژه‌ها یک نقطه عطف یا بحرانی وجود دارد. من این نقطه را دیوار می‌نامم و وقتی دیواری را تشخیص می‌دهم که مانع حرکت من است، از تکنیک ردشدن از میان دیوار استفاده می‌کنم. قرار ملاقات‌ها با هنرمند درون در انجام این تکنیک به من کمک می‌کند.

من خلاقیت را تعریف نمی‌کنم. بلکه معتقدم خلاقیت، حقیقتی معنوی نهفته در ذات هر فرد و جزو DNA اوست. ما همگی خلاق هستیم و ابزارهای اندک (که در راه هنرمند آورده شده) به ما کمک می‌کند در تمام جنبه‌های زندگی خلاق‌تر باشیم.

باز هم تکرار می‌کنم که از نظر من همه‌ای انسان‌ها خلاقند. با یک‌سری تمرینات ساده، می‌توانیم خلاق‌تر باشیم. تابحال نشده که با انسان غیر خلاقی روبه‌رو شوم.

من بسیار شاد می‌شوم وقتی افراد موفقیت‌هایشان را به‌اشتراک می‌گذارند. من هیچ‌گاه از شنیدن داستان‌ها خسته نمی‌شوم. برای من تدریس خلاقیت همچون کاشتن یک باغ است. هر شکوفه‌ای که می‌روید، زیبایی خودش را دارد.

من فکر می‌کنم این به منتقد بستگی دارد. در گذشته منتقدان برای هنر حرمت و تقدس قائل بوند و وظیفه‌ی خودشان را در پرورش و حمایت و راهنمایی آشکار خلاقیت می‌دانستند. اما منتقدان امروزی تصور می‌کنند که وظیفه‌شان پیداکردن ایرادها است. آن‌ها به‌جای تمرکز بر نقاط قوت، روی نقاط ضعف تمرکز می‌کنند.

هنر به‌طور اساسی درمان‌گر است. وقتی ما به خلق‌کردن مشغول می‌شویم، التیام پیدا می‌کنیم و خوب می‌شویم. با این وجود من هنر را نوعی درمان نمی‌بینم، اگرچه گزارش‌های بسیاری مبنی بر معجزه‌ی درمان‌گری هنر وجود دارد.

ارتباط میان خلاقیت و معنویت، ارتباطی عمیق و اساسی است. اگر روی معنویتتان کار کنید، خلاقیتتان را افزایش می‌دهید. اگر روی خلاقیتتان کار کنید، معنویتتان زیاد خواهد شد.

 

منبع: juliacameronlive

 

پی نوشت: من با همراهی جمعی از دوستان، از پاییز امسال، دوره‌های آنلاین راه هنرمند را بر اساس کتاب راه هنرمند برگزار می‌کنم که اینجا درباره‌اش حرف زده‌ام. برای شرکت در دوره‌ی راه هنرمند بهار ۹۹، به آی‌دی من در تلگرام پیام بفرستید: mhavaee. همچنین ازطریق اینستاگرام می‌توانید با من در تماس باشید. آی‌دی اینستاگرام من: maedehavaei. همچنین برای اطلاع از تاریخ برگزاری دوره‌ها و استفاده از مطالب و نوشته‌های من، می‌توانید در کانال تلگرام نویسنده تمام وقت به آی‌دی Mhavaeedotcom عضو شوید.

9 پاسخ

  1. مطلب بسیار عالی بود.خواندم و لذت بردم بسیار. اولین دوره ی کتابخوانی راه هنرمند،یکی از بهترین خاطرات زندگی من است بویژه این روزها که در قرنطینه ایم ،هیچ لذتی والاتر از همنشینی با کتاب نیست.این روزها بیشتر به ارزش صفحات صبحگاهی پی می برم و بیش از همیشه به نوشتنش عشق می ورزم. برای همه ی عزیزان آرزوی بهترین ها را دارم.

  2. سلام برشما خیلی الهام بخش و اثر گذار بود .این دومین مطلبی هست که از خانم کامرون در مورد صفحات صبحگاهی میخونم…
    خیلی جذابه

  3. مطلب قشنگی دارید و شاد باشید،لطفا سایت خدمات ما رو به آدرس <a href=”http://onlinehefaz.ir/%d8%ad%d9%81%d8%a7%d8%b8-%d8%b4%d8%a7%d8%ae-%da%af%d9%88%d8%b2%d9%86%db%8c/”>مزایا استفاده نرده شاخ گوزنی کاوه</a> چک کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *